Posted: June 13th, 2009 | Author: Ben | Filed under: Stukjes | No Comments »
Ik wil met een helikopter over de Pyreneëen vliegen. Ik wil een bank beroven met twee revolvers en een rode doek voor mijn mond. Ik wil een hartverscheurend boek schrijven dat wordt gezien als het meesterwerk van mijn generatie. Ik wil naar Siberië en daar een jaar lang leven van wat ik zelf heb gejaagd en geplant. Ik wil een casino in Monte Carlo binnen wandelen en daar lachend 3 miljoen euro inzetten op 24 zwart. Ik wil een avondje feesten met Dean Martin, Frank Sinatra en Sammy Davis jr. Ik wil op een Laverda 750S motorfiets van Ushuaia, Argentinië naar King Cove, Alaska rijden. Ik wil de hoofdrol spelen in een bloedstollende actiefilm met grote explosies en mooie vrouwen. Ik wil het concert bijwonen dat Johnny Cash gaf in de San Quentin gevangenis. Ik wil het mooiste schilderij aller tijden schilderen. Ik wil in een tijdmachine naar het Romeinse rijk reizen om Julius Caesar een hand te geven. Ik wil een obscure vechtsport leren. Ik wil het meesterbrein zijn achter een criminele bende die zakken potgrond de grens over smokkelt. Ik wil in een ruimteschip op zoek naar buitenaardse wezens. Ik wil mijn eigen godsdienst beginnen. Ik wil een warenhuis vol vorkheftrucks bezitten. Ik wil liedjes schrijven en zingen als Bob Dylan. Ik wil de beste sushi in Tokyo eten. Ik wil in een onderzeeboot naar tachtig duizend mijlen onder zee en daar lekker chillen met mijn beste vrienden. Ik wil kapsalon beginnen die tegelijkertijd een wasserette en een bruine kroeg is. Ik wil het koninklijk huis afschaffen en daarna samen met de koningin een kopje thee drinken.
Read the rest of this entry »
Posted: May 7th, 2009 | Author: Ben | Filed under: Boeken, Stukjes | No Comments »
Ik ken een plek waar alles langzaam gaat. Het is een plek waar verhalen personen genezen van zeer waar geen pil op te brouwen tracht. Deze wereld waar de oorlog der toeval altijd gewonnen wordt met hoop en wilskracht. Tijd is hier niet hetzelfde als realiteit en ieders plicht blijft trouw aan waar dromen idealen weerkaatsen. Het is een lange plek groot en ver geleden, buiten handbereik als van een stad dat langzaam om een station krult, terwijl de trein stug vordert. Deze plek dreigt ons te verliezen, marcherend vastberaden vooruit, op de maat van een streng orkest met onzichtbare instrumenten. Vooruitgang is de harde zon in een oase van woestijnen. Deze wereld van mogelijkheden lijkt te verdwijnen mogelijk en misschien wel onmogelijk sneller dan doemprofeten kunnen zuchten. De doffe geur, het vergeelde papier, de zware plof op het nachtkastje, de gedeelde ezelsoren en het volle plakkaat papier onder in mijn rugtas op weg zo lang, het maakt niet uit hoelang waarheen. Zolang het boek duurt en dan nog een keer misschien. Bij mij altijd zonder klagen, maar steeds minder en misschien wel voor het laatst. Want over niet al te lange tijd, zal nergens meer een boek te krijgen zijn. De toekomst zal het medium inhalen. Over tientallen jaren zal geen verhaal meer gepubliceerd worden op de manieren die ons al meer dan drieduzend jaar gewoon zijn. Het boek wordt met uitsterven bedreigt.
Begrijp me niet verkeerd, het gaat prima met de boeken. Er worden meer boeken gelezen dan ooit te voren in de bekende geschiedenis gedaan werd. Meer mensen nemen kennis van alles fantastisch en feitelijk dan ooit voor mogelijk werd gehouden. Sinds massaproductie van boeken mogelijk werd, dankzij de uitvinding van de boekdrukkunst door Johannes Gutenberg in de vijftiende eeuw, hebben leugens en waarheden zich kunnen verspreiden tot waar vandaag de dag miljarden boeken zich onder mensen bevinden. Het boek is en blijft voorlopig de nummer één inspiratiebron en studiemateriaal, waar het gaat om de ontwikkeling van de mensheid. Maar zoals gezegd, het einde nadert. Niet van de verhalen, maar van het medium.
De plek van vandaag, het heden waar wij in leven. De tijd die we maatschappij noemen, is een plek die aangstaanjagend kan zijn. Zeker voor een puber, die toch al een aantal bizarre veranderingen voor zijn kiezen krijgt. Met name fysiek, maar zeker sociaal. Een wrede combinatie, ondankbaar en grof. Niet gek misschien dat sommige pubers graag verdwijnen in een boek, in een poging te ontsnappen aan al deze verwarrende veranderingen. Zo’n puber was ik ook, op zoek naar een connectie met iets of iemand, die ik in deze realiteit niet mogelijk achtte. Een connectie die ik vond in de verhalen uit mijn moeders boekenkast. Dat is de plek waar mijn liefde voor boeken begon. De boeken gaven mij wat niets of niemand mij leek te kunnen geven. Verbijstering, woede, angst en nog een heel spectrum aan emoties die het alledaagse leven uit alle macht tracht te vermijden. Een plek waar alles langzaam gaat. Toen deze kast klaar was, werd het de bibliotheek en toen deze mijn honger niet meer kon stillen, klopte ik aan bij mijn eerste boekenwinkel. Ik was zestien toen ik voor het eerst in boeken ging handelen en kennis maakte met andere lezers. Daar leerde ik dat de betovering van boeken niet louter mijn persoonlijke fascinatie was, maar universeel. En vanaf dat moment, ben ik bewust en onderbewust, nooit ver meer uit de buurt van boeken geweest, professioneel en daarbuiten. Tot het maken, tot het vormgeven, tot het zoeken, tot het verkopen, tot het lezen, tot het ervaren, tot het haten, tot het houden van boeken.
Read the rest of this entry »
Posted: March 24th, 2009 | Author: Ben | Filed under: Letters, Stukjes | No Comments »
Een recensie van mijn bezoek aan Underware, voor kunstgeschiedenis 2008-2009:
De letters van Underware vertellen hun eigen verhaal. Ze baren al sinds het begin van deze eeuw veel opzien en duiken steeds vaker in het straatbeeld op. De letters van Underware kenmerken zich door hun ludieke en gewaagde karakter, maar leveren vrijwel nooit in op gebruiksvriendelijkheid en toegankelijkheid. Ze trekken de aandacht, maar kennen hun plaats. Het zijn meer dan simpele karakters die op je beeldscherm verschijnen na het selecteren van een naam. De letters van Underware zijn een avontuur, een tafereel, een beleving. Ze ontstijgen de eenvoudige tekens op de computer en je zou bijna kunnen zeggen dat ze een soort van kunst worden.
Neem Sauna. Dit is Underware’s tweede letter, na Dolly, en werd vernoemd naar het oude Finse gebruik van in een blokhut zitten met een hele hete kachel en een emmer water. De ronde en vriendelijke vormen van de letter hebben een warme uitstraling. Om de publicatie van de letter luister bij te zetten werd een boek gemaakt, genaamd Read Naked. De inhoud van het boek bevat een geschiedenis en diverse artikelen over het oude Finse gebruik, gezet natuurlijk in de uiterst leesbare en gezellige Sauna. Daarnaast werd het boek gedrukt op speciaal papier, dat bepaalde inkten pas toont onder hoge temperaturen. Om volop te kunnen genieten van de publicatie dwingt Underware je het boek te lezen in een daadwerkelijke sauna.
Elke koper van dit boek kreeg bij aanschaf een cd-schijfje met daarop de complete letterfamilie. Zomaar gratis en voor niets. Het geeft gebruikers de kans om de letters te proberen, een testrit. Daarna wordt vertrouwd op de eerlijkheid en het gezond verstand van de gebruiker. Mochten de letters je bevallen en was je van plan ze te gaan gebruiken, dan biedt Underware je de mogelijkheid tot licentie. Geen klein risico, voor een bedrijf wat afhankelijk is van deze letters. Maar dit model heeft voor Underware tot nu toe goed gewerkt en is op al hun letters toegepast. En het heeft hen tot nu toe geen windeieren gelegd. Mensen betalen graag voor de letters en het verhaal verspreid zich vaak als een lopend vuurtje.
Misschien komt dit wel omdat met een aanschaf van Underware’s goederen niet simpelweg een gebruiksvoorwerp gekocht wordt, maar een beleving. Mensen willen graag deel uitmaken van de avonturen die Underware beleeft in de sauna. En hetzelfde geldt voor hun andere letters. Underware hangt een prachtig verhaal op en sleept er vanalles bij. Ze geven toe zich er wel eens in te verliezen, maar de gebruikers vinden het prachtig. Om deze methode interessant te houden zal Underware bij elke publicatie een nieuw avontuur moeten verzinnen. Maar dit lijkt geen probleem, want de creatieve breinen van Underware zijn nog lang niet uitgeput.
Tel de eclectische associaties en het uitmuntende letterontwerp op bij het vertrouwen dat Underware schenkt aan zijn gebruikers en je hebt een onwaarschijnlijke succesformule. Waar zal de volgende letter ons brengen?